قرآن کریم

 

اداره کل اوقاف تهران

 

http://www.oghaf-tehran.ir/default-185.aspx

 

امام زاده سید اسماعیل(ع)

امام زادگان پنج تن(ع)

قله دماوند                     امامزاده شمس الدیت دماوند

بقعه متبرکه امامزاده شمس الدین محمد (ع)

بقعه این امامزاده درمحله فرامه در ضلع شرقی رودخانه دماوند و در جنوب شرقی مسجد جامع دماوند واقع شده است .نسب این امامزاده بنا به شجره نامه موجود به زید بن حسن بن علی (ع) می رسد.ساختمان این بقعه بنایی با پلان مربع است که از بیرون به صورت هشت ضلعی متقارن ساخته شده است . سقف بنا به صورت شیروانی چند ضلعی و مصالح اصلی آن از خشت و گل است ،ولی امروزه نمای بیرونی آن با آجر نخودی رنگ پوشانده شده است .
در داخل حیات بقعه که در سمت غرب و در حد فاصل میان مقبره و و رودخانه قرار گرفته دو اصله درخت چنا رتنومند و کهنسال وجود دارد که بیش از 350 سال از عمر آنها می گذرد .گرداگرد بنای امامزاده در حال حاضر ،مسیر خیابان قرار دارد و موقعیت آن شبیه میدانی است که می توان اطراف آن چرخید. قدمت این بنا احتمالا مربوط به قرن 6 یـا 7 هجری (اوایل دوره مغول)است.در سال 1382 طرح مرمت و باز سازی بنا شامل 400 متر مربع زیر بنا در دو طبقه تهیه شد و به تایید میراث فرهنگی رسید که تا کنون نیمی از عملیات عمرانی آن به اتمام رسیده است .

www.oghaf-tehran.ir/default-185.aspx

امام زاده اهل بن علی(ع)
این بعقه متبرکه در جنوب محله دولاب، خیابان خاوران، ایستگاه امیر سلیمانی، خیابان خواجوی کرمانی در میان محوطی پر درخت پارکی به مساحت پانزده هزار متر مربع، بر روی سکویی به ارتفاع یک متر قرار دارد.
گنبد بنا دو پوش آجری است و قبلا قسمتی از بالای آن با کاشیهای فیروزه ای پوشیده شده لیکن در حال حاضر پوشش سیمانی دارد. طرح توسعه و تعمیر بقعه به مساحت دو هزار متر مربع در سال 1381 به طور مطلوبی انجام شده و نمای آن آجرکاری و کاشیکاری است. بر دیوار طرفین ایوان دوازده بیت شهر به خط نستعلیق بر کاشیهای خشتی با تاریخ 1308 ه.ق نوشته شده که برخی از ابیات آن چنین است:
تبارک الله از این شوکت و جلالت و جا کدام نور خدا خفته اند در این خرمگاه امامزاده آزاده اهل بن علی است  شهید گشته ز جور منافق گمراه همین اشعار را در سال 1324 ش با مختصر تغییراتی در برخی کلمات و تعویض نام متولی، به خط نسخ بر کاشی نوشته و بر بالای سر در ورودی محوطه بقعه نصب نموده اند.
صاحب مرقد، طبق متن اشعار فوق و زیارتنامه، از فرزندان امیر المومنین علی (ع) معرفی گردیده، اما در کتاب ((اختران فروزان طهران و ری)) نسب ایشان به فرزندان امام حسن مجتبی(ع) می رسد.
این بقعه دارای امکانات رفاهی از قبیل پارک و  وسایل بازی کودکان است و در قسمت ورودی آن حوض و آب نما بر صفای صحن افزوده است.
   
سقاخانه عزیز محمد(ره)
این سقاخانه از موقوفات فرد خیری به نام عزیز محمد است. بنای سقاخانه دارای آب انبار قدیمی، حوضچه آب و شیر و پاشیر بوده است.در این سقاخانه جایگاهی خاص برای روشن کردن شمع تعبیه شده است. در زیر شیر آب، سنگی با سطح صاف بر سینه دیوار نصب و بر آن حک شده است((الاحقر حاج عباس فرزند محمد به عنوان یادگار در آب و پاسنگ و لوله کشی)) بقیه جمله بر اثر گذشت زمان از بین رفته است. این سقاخانه در خیابان وحدت اسلامی(شاهپور سابق)، خیابان مهدیخانی قرار دارد.
   
امام زاده معصوم(ع)
بقعه متبرکه امامزاده معصوم(ع) در نزدیکی بقعه امامزاده حسن (ع) در خیابان قزوین، بین میدان قزوین و سه راه آذری، مقابل پل امامزاده معصوم واقع شده است. در کتیبه ای که به تاریخ 1240 ه.ق نگاشته شده، آن حضرت از نوادگان امام محمد باقر(ع) معرفی گردیده است.
این بقعه در فضی وسیع و مشجری قرار دارد و بنای فعلی آن مشتمل بر حرم چهار ضلعی مستطیل شکلی است که ایوان کوچکی در طرف جنوب و اتاقهای وسیعی در طرفین آن ساخته شده و گنبدی به سبک گنبدهای عصر صفوی بر فراز بقعه استوار گردیده است. طرح توسعه شبستانهای بقعه مزبور در حال اجرا و نیز حسینیه ای به نام حضرت ابوالفضل(ع) در حال احداث است. در محوطه لین بقعه مقبره برخی از رجال و افسران  عهد مظفرالدین شاه و محمد علی شاه قاجار وجود دارد.
آیینه کاری داخل بنا توسط محمدرضا نوید به سال 1373 ش انجام گرفته که بانی آن حاج علی قجر است. در قسمتی از ضریح نوشته شده: اصفهان- زرگری حسن پرورش، قلمزنی اکبر سبزیان و نجاری اخوان خالق زادگان ساخته شد. این امامزاده دارای فضای سبز وسیع، زائر سرا، پارکینگ و امکانات رفاهی مناسبی جهت استفاده زائرین محترم است. بنای مزبور که از آثار دوره صفویه و قاجار است به شماره 1913 جزو آثار ملی ثبت شده است.
   
بقعه متبرکه سیده ملک خاتون(س)
این زیارتگاه در خیابان خاوران، خیابان شهید برادران سجادی، هشت متری ملایری واقع شده است. در سال 1378 ش فعالیتهای عمرانی و نماکاری و اجرای طرحهای توسعه و محوطه سازی و ایجاد فضای سبز، به طرز زیبایی در این بقعه انجام شده است. بنای اصلی حرم، تاریخی و از آثار زمان فتحعلی شاه قاجار است که طبق کتیبه سنگ مرمر و کاشیهای مرقد توسط نواب علیه سلطنت خانم ملقب به محترم السلطنه بنت بدیع الملک میرزای عماد الدوله در سال 1309 ه ق تعمیر گردیده است. بنای فعلی بقعه شامل ایوان آجری و رواق جدید سر تا سری اطراف است، و ورودی آن از سمت شمال و نمای آن فاقد کاشیکاری است. درسال 1381 ش، به دلیل فرسودگی ضریح چوبی مشبک عهد قاجار، ضریح جدید مطلا و بدیعی استاد روزگاریان در  اصفهان ساخته شده و در این مکان نصب گردیده است. طرح مرمت سر در قدیمی محوطه نیز با هماهنگی میراث فرهنگی در دست اقدام است. طبق متن زیارتنامه موجود، صاحب بقعه از نوادگان امام موسی کاظم(ع) است. بقعه مزبور دارای محوطه ای پارک مانند همراه با وسایل بازی کودکان و دیگر امکانات موردنیاز زائران است و مراسم دعاو روضه خوانی در طول هفته در آن برگزار می شود.
   
امامزادگان یحیی و محمد(ع)
بقعه متبرکه حضرت ابوالقاسم یحیی(ع) مشهور به امامزاده یحیی در کوچه ای به همین نام در خیابان ری، نرسیده به خیابان شهید مصطفی خمینی در یکی از محلات قدیمی شهر تهران که سابقا به آن عودجان گفته می شد واقع شده است. نسبت شریف آن حضرت که از نقبای شهرهای قم و ری بوده است به امام زین العابدین (ع) می رسد. در مجاورت یقعه آن حضرت بقعه امامزاده محمد(ع) که گفته می شد برادر ایشان است قرار دارد. بقعه مقدس امامزادگان یحیی و محمد دارای صحن وسیع، مسجد، ایوان، رواق، ضریح، حرم آیینه کاری، سرداب، گنبد کاشی مخروطی شکل و سقاخانه است. قدیمی ترین اثر منقول این بقعه تاریخی که ساختمان اصلی بنای آن نیز به دوره مغول نسبت داده می شود، صندوق چوبی روی مرقد است که دارای تاریخ 895 ه است. در باب نام و نسب شریف امامزاده یحیی چنین نوشته شده:
این بزرگوار با 15 واسطه به امام چهارم (ع) می رسد و پس از پدر نقابت طالبیه ری، قم و آمل را به عهده داشته و به سال 592 ه ق به دست علاء الدین تکش خوارزمشاه به شهادت رسیده است. بنای قدیمی این بقعه شامل برج خشتی هشت ضلعی متعلق به قرن هفتم هجری است که مانند ابنیه دیگر عصر مغول، یک گنبد آجری 12 ضلعی هرمی شکل بر بالای آن قرار داشت و در عهد قاجاریه هم اطراف این برج با کاشیهای هفت رنگ مزین ساخته بودند و اینک در محل برج خشتی و قبلی، بقعه هشت ضلعی کنونی ساخته شده است. بر روی در قدیمی بقعه که چندان بزرگ نبوده، در دو کتیبه کوچک به خط ثلث نوشته اند: بانی بقعه خشتی قدیم شخصی به نام قرابشاره بوده و معمار آن، دیو حسن نام داشته است. صندوق منبت عتیقه امامزاده یحیی- چنان که در کتیبه آن اشاره شده- به دستور ملک شاه غازی در سال 895 ه ق به وسیله دو برادر به نامهای استاد حسین و استاد محمد لواسانی ساخته شده است. درسالهای اخیر فعالیت های عمرانی بسیاری دربقعه متبرکه امامزاده یحیی (ع) انجام پذیرفته که ضمن حفظ و نگهداری آثار گذشته، فضای اطراف حرم مطهر توسعه یافته است.

www.oghaf-tehran.ir/default-185.aspx

 

امامزادههای شهر تهران به تفکیک منطقه در سایت فوق الذکر مشخص شده

 

شمال
در این بخش شما می توانید با کلیک بر روی لینک ادامه مطلب، اطلاعات امامزاده ها و بقاع متبرکه شمال استان تهران را مشاهده نمایید.
 
شمال شرقی
در این بخش شما می توانید با کلیک بر روی لینک ادامه مطلب، اطلاعات امامزاده ها و بقاع متبرکه شمال شرقی استان تهران را مشاهده نمایید.

ادامه مطلب
شمال غربی
در این بخش شما می توانید با کلیک بر روی لینک ادامه مطلب، اطلاعات امامزاده ها و بقاع متبرکه شمال غربی استان تهران را مشاهده نمایید.

ادامه مطلب 

مرکزدر این بخش شما می توانید با کلیک بر روی لینک ادامه مطلب، اطلاعات امامزاده ها و بقاع متبرکه مرکز استان تهران را مشاهده نمایید.

 

ادامه مطلب

جنوبدر این بخش شما می توانید با کلیک بر روی لینک ادامه مطلب، اطلاعات امامزاده ها و بقاع متبرکه جنوب استان تهران را مشاهده نمایید.
 
جنوب شرقی
در این بخش شما می توانید با کلیک بر روی لینک ادامه مطلب، اطلاعات امامزاده ها و بقاع متبرکه جنوب شرقیاستان تهران را مشاهده نمایید.
 

جنوب غربیدر این بخش شما می توانید با کلیک بر روی لینک ادامه مطلب، اطلاعات امامزاده ها و بقاع متبرکه جنوب غربی استان تهران را مشاهده نمایید.

ادامه مطلب

 

   
 
 

www.oghaf-tehran.ir/default-185.aspx

 

 

بقعه متبرکه پنج تن در خیابان شهید فرشادی در لویزان در شمال شرق تهران واقع شده است. این بقعه دارای بنایی است چهار گوش به ابعاد 7*7 متر که در عهد قاجاریه در هر سوی آن ایوان ساده ای افزوده اند. بر فراز بقعه پوششی گنبدی شکل استوار بوده که بعد از ایجاد ایوانها روی تمامی آن را با شیروانی پوشانده اند.
ضریح مشبکی در وسط بقعه به نامهای : سالم، ابوطالب، رضا و رحیم پسران شیث بن کاظم بن علی بن الحسین زین العابدین ذکر شده است.
 
 

این بقعه که منسوب به سید اسماعیل از احفاد امام علی النقی(ع) است در جنوب شرقی تهران حد فاصل دو خیابان 15 خرداد و مولوی قرار دارد. این بنا دارای صحن، ایوان و دو گلدسته بلند، رواق، ضریح و مسجدی کوچک است. در داخل سر در بقعه و درون ایوان کتیبه ای به خط نستعلیق سفید رنگ بر متن کاشی خشتی لاجوردی نقش شده است. از مفاد این کتیبه تاریخی بر می آید که ساختمان ایوان و گلدسته و کاشیکاری بلند سر در، در زمان سلطنت محمد شاه قاجار و در سال 1262 ق به اهتمام عیسی خان بیگلربیگی انجام یافته است. اثر قدیم تر آن، دری نسبتا عتیقه است که در ضلع غربی حرم قرار گرفته است و بر روی آن نام محمد شاه قاجار و عیسی خان بیگلر بیگی آمده است. قسمت وسط هر دو لنگه در مربوط به قرن نهم هجری قمری است و طبق کتیبه های موجود بانی آن استاد حسین بن پیر علی حداد تهرانی و تاریخ آن جمادی الاول سال 886 ق است.و این تاریخ قدیمی ترین سال تاریخی است که ابنیه قدیمی داخل شهر تهران باقی مانده است.
بدین ترتیب می توان قسمتی از بقعه را متعلق به قرن نهم ه. از زمان مربوط به ساختمان اصلی بنا و بقعه را به قرن 13 ه. و دوران قاجار منسوب دانست. کاشیهای زرین فام مرقد مطهر متعلق به قرون 7 و 8 ه ق و مناره های موجود در این بقعه از قرن 13 ه ق باقی مانده است.
 
 

نوشته شده در سه‌شنبه ۳٠ شهریور ،۱۳۸٩ساعت ٥:٥۳ ‎ب.ظ توسط ن.غ| نظرات ()
طبقه بندی:  

مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
By Ashoora.ir & Night Skin