قرآن کریم

سنت هلاکت

 

یکی از سنّت‌های حاکم بر حیات اجتماعی انسان‌ها، سنّت هلاکت اقوام کافر، مستکبر و کُفرانگر نعمت‌ها است؛ بدین معنی که اگر بر جامعه‌ای ظلم و ستم و بی عدالتی حاکم باشد، آن جامعه قطعاً دچار سقوط و هلاکت خواهد شد. قرآن کریم می‌فرماید: «وَتِلْکَ الْقُرَى أَهْلَکْنَاهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِکِهِم مَّوْعِدًا؛1 آن اجتماعات را به خاطر ستمی که کردند، هلاک نمودیم و برای نابودی آنها موعد و مهلت قرار دادیم.» مشابه همین مضمون در آیة‌ 11 سورة انبیا و آیة ۱6 سورة اسراء نیز آمده است، که طبق آن، در هر جامعه‌ای که طبقة رفاه‌طلب، رشد کنند و افراد جامعه دچار فسق، فجور، شهوترانی و بی بندوباری شوند، آن جامعه به سقوط کشانده خواهد شد. هرگاه اراده کنیم جامعه‌ای را به هلاکت برسانیم، به طبقة مترف آن امر می‌کنیم فسق و فجور را پیشه کنند. چه بسیار مردمی که در قرون بعد از نوح(ع) زندگی می‌کردند (و طبق همین سنّت) هلاک و نابود شدند و همین مقدار کافی است، که خدا از گناهان بندگانش آگاه و نسبت به آن بینا است.

...............................

نافرمانی خدا و نادیده گرفتن امر او، یکی دیگر از عوامل هلاکت جوامع است. خداوند برای قوم ثمود، صالح(ع) را فرستاد، که برایشان بیّنه و دلیل روشنی از طرف پروردگار آورده بود و آن دلیل، ناقه بود. صالح(ع) گفته بود، مزاحم این ناقه نشوید و بگذارید در سرزمین خدا به چرا بپردازد و به او آزار نرسانید. ولی آنها تصمیم به نابود کردن ناقه گرفتند و آن را پی کردند و کشتند و از فرمان خدا سر برتافتند، و به این امر هم قانع نشدند؛ بلکه سراغ صالح رفتند و صریحاً به او گفتند: «فَعَقَرُواْ النَّاقَةَ وَعَتَوْاْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُواْ یَا صَالِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن کُنتَ مِنَ الْمُرْسَلِینَ؛2 پس آن مادّه‏شتر را پى کردند و از فرمان پروردگار خود سرپیچیدند و گفتند: اى صالح اگر از پیامبرانى آنچه را به ما وعده مى‏دهى، براى ما بیاور.» هنگامی که آنها ستیزه‌جویی و طغیانگری را به آخر رساندند و آخرین بارقة ایمان را در وجود خود خاموش ساختند، مجازات الهی به سراغ آنان آمد، و همه را نابود ساخت.

نادیده گرفتن نعمت‌های الهی و شکرگزاری نکردن از آنها، یکی دیگر از عوامل هلاکت جوامع و قبایل است که نمونة بارز آن را در قرآن در قوم سبأ می‌توان مشاهده کرد.


«فَقَالُوا رَبَّنَا بَاعِدْ بَیْنَ أَسْفَارِنَا وَظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ فَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِیثَ وَمَزَّقْنَاهُمْ کُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ؛3 تا گفتند پروردگارا میان [منزل‌هاى] سفرهایمان فاصله انداز و بر خویشتن ستم کردند، پس آنها را [براى آیندگان موضوع] حکایت‌ها گردانیدیم و سخت تارومارشان کردیم. قطعاً در این [ماجرا] براى هر شکیباى سپاسگزارى عبرت‌هاست.»

یکی دیگر از عوامل هلاکت قبیله‌ها و گروه‌های اجتماعی، انکار آیات الهی است. خداوند متعال در آیة‌ 52 سورة انفال می‌فرماید: «کَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ کَفَرُواْ بِآیَاتِ اللهِ فَأَخَذَهُمُ اللهُ بِذُنُوبِهِمْ إِنَّ اللهَ قَوِیٌّ شَدِیدُ الْعِقَابِ؛ [رفتارشان] مانند رفتار خاندان فرعون و کسانى است که پیش از آنان بودند، به آیات خدا کفر ورزیدند، پس خدا به [سزاى] گناهانشان گرفتارشان کرد. آرى خدای نیرومند سخت‏کیفر است.»
 
 
.............................
 
ماهنامه موعود شماره 118

پی‌نوشت‌ها:
1. سورة کهف (18)، آیة ۵۹.
2. سورة اعراف (7)، آیة ۷۷.
3. سورة سبأ (34)، آیة ۱۹.
 

http://mouood.org/content/view/11447/3

 

متن کامل در آدرس بالا

 

گوگل

 

 


نوشته شده در دوشنبه ٢٩ آذر ،۱۳۸٩ساعت ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ توسط ن.غ| نظرات ()
طبقه بندی:  

مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
By Ashoora.ir & Night Skin